05-07-2009

Rennen!

Hoera! Ik heb een passie. Het is overweldigend en adembenemend: het is… hardlopen. Door de week loop ik één of twee keer een rondje door de buurt, in het weekend ga ik met buurvrouw C. hollen in de duinen.

Het begon met dertig seconden rennen, twee minuten stevig doorstappen, dertig seconden rennen, enzovoort, volgens een hardloopschema dat ik vond op internet. Als ik dit tempo langzaam zou opvoeren, zou ik eind augustus een half uur non-stop kunnen draven. Voor iemand die al buiten adem is na dertien traptreden, is dertig minuten hardlopen een Olympische prestatie.

Het schema heb ik drie weken aangehouden. Dat ging best goed. Om tien uur ’s avonds rende ik de straat uit en om twintig minuten later de straat vanaf de andere kant weer in te rennen. Het stevig-doorstappen-gedeelte bewaarde ik voor als ik uit het zicht van de buren was. Zo lijkt het al snel wat.

Maar vorige week vrijdag gebeurde er iets. Ik deed de voordeur achter me dicht om te gaan rennen en ik zag de overbuurman die ik liever even niet wilde tegenkomen. Ik moest afwijken van mijn vaste parcours en in alle consternatie rende ik toen, zo hard als ik kon, richting het Spaarne. Dat was magisch. 500 meter: nog nooit had ik zo’n lange afstand afgelegd. Toen zag ik in de verte de Vomar. Ik dacht: het zou nog magischer zijn als ik nu niet stop maar doorren naar de Vomar. En toen ik bij de Vomar was, zag ik in de verte de stoplichten. En toen zag ik in de verte het station. En zo ging ik maar door. Toen ik dacht: oké, als ik nu stop val ik dood neer, dus nu snel terug naar huis, raakte ik de weg kwijt. Zigzaggend door de buurt – hup, weer een kilometer extra – kwam ik na een half uur thuis. En toen had ik volgens Google Maps ineens drie kilometer hardgelopen. Ik weet niet wat me die avond bezielde, het was alsof ik van afstand werd bestuurd.

En dat probeer ik nu elke keer weer. Maar dan 2,5 kilometer, want anders begeeft mijn hart het. Ik moet nu alleen een manier vinden waarop ik dit – langzaam – kan opbouwen, zodat ik in september elegant de vijf kilometer haal. Dan gaan buurvrouw C. en ik meedoen aan de Zilveren Kruis Achmea Loop Haarlem (met EHBO). Volgens de site is dit ‘hét hoogtepunt van het regionale loopseizoen en een ideale voorbereidingsloop op de najaarsmarathons van Amsterdam en New York’. Haal uw spandoeken maar vast van zolder.

Els at 2:42 pm

Comments (6)

6 Comments?

  1. Haha, Els, ik heb heel hard zitten glimlachen om dit stukje :-)

    Comment by Rutger | 05-07-2009 @ 4:26 pm

  2. He Els, Alles goed..? Ik zag via Linkedin je titel, en was meten nieuwsgierig. Herkenbaar! Jog/sjok nu zelf ook zo’n 2,5 km, en dat is best stoer van ons, vind ik! Net wel 3 weken niets gedaan door vakantie, en dan word je als halve bejaarde van 30 toch met je neus op de feiten gedrukt…mar het begin is er. Succes!!!!

    Comment by Suzanne | 05-07-2009 @ 10:09 pm

  3. Ben zelf anderhalf jaar geleden ook zo begonnen en loop inmiddels fluitend 13 kilometer, dus ga zo door!

    Comment by Maya | 06-07-2009 @ 9:19 am

  4. Oeh! en met het hardlopen komt het shoppen, heb je al nike+? en ken je hardlooprokjes.nl?

    Comment by Marleen | 06-07-2009 @ 10:26 am

  5. O jee, hardlooprokjes.nl. Het hek gaat *nu* van de dam!

    Comment by Els | 06-07-2009 @ 3:39 pm

  6. Weet je wat ook goed helpt? Hardlopen in het park. Met al die loslopende honden die je achterna rennen (want: grappig mens-speeltje) kun je ineens heel hard draven… En was dat nou niet net de bedoeling?

    Comment by Roezemoezen | 13-07-2009 @ 4:10 pm

RSS feed for comments on this post.

Leave a comment