25-06-2009

Naar Polen

Volgens mij heb ik vanmorgen voor het laatst Kate gevoed. Dat had een gedenkwaardig moment moeten zijn, maar het was voorbij voor ik er erg in had.

Dat was het dan. Na bijna acht maanden heeft Kate er genoeg van. Nu ze weet dat ze een fles binnen vijf minuten leeg krijgt, vindt ze bij mij drinken ineens tijdrovend. Dan is dit het moment om te stoppen. Dat is fijn, want dan kan ik weer langere werkdagen maken, normale bh’s dragen, af en toe een wijntje drinken, hooikoortspillen slikken en vroeg naar bed, als ik dat wil. Maar ik wil geen wijn en hooikoortspillen: ik wil Kate voeden. Nee, ik wil het allebei, maar dat kan niet.

De zoogcompressen die nog over zijn, kan ik gebruiken voor mijn lekkende vulpen of als bierviltjes. De Brustpumpe kan weer op Markplaats en mijn bh’s met klepjes kunnen naar Polen. En zo maak ik door te stoppen met borstvoeding toch weer wat mensen blij.

Els | 9:45 pm

Comments (0)

16-06-2009

Ratatouille

Er is weinig voor nodig om indruk te maken op je kinderen. Je redt een babymuis uit de klauwen van je poezen, evacueert hem met stoffer en blik naar buiten, en je bent de held van de dag.

Vanmorgen vroeg hadden Lola en Bibi een muis ingesloten. Het beestje was klein, nat en plakkerig, alsof het net geboren was. Ik dacht: ik zeg tegen Neil dat het een babymuis is, voor wat extra dramatiek. Waarschijnlijk was het beestje gewoon gekielhaald in het drinkbakje, maar ik had even geen tijd om uit te leggen wat kielhalen betekent.

Neil hield de poezen op afstand, terwijl ik koelbloedig een plakje kaas, als extra showelement, op het blik legde. Want in Ratatouille, de film die ik dit weekend met Neil heb uitgekeken, bleek maar weer eens hoe knaagdieren van kaas houden. De babymuis reageerde er echter nauwelijks op. Met de stoffer heb ik het beestje toen voorzichtig op het blik gewipt. En toen zijn Neil en ik heel hard naar de voordeur gerend om de muis met zijn kaas op straat vrij te laten.

Neil was opgelucht dat de muis nu buiten het bereik van de poezen was. Zeker toen ik erbij vertelde dat hij nu herenigd was met zijn vriendjes, net als in Ratatouille. Maar ik ben er niet helemaal gerust op. Wat heet: ik heb een slechte dag vandaag. Want heeft zo’n beestje niet vooral zijn moeder nodig? Wat hebben we aangericht? Het idee dat het babymuisje door onze reddingsactie misschien wel wees is geworden, is hartverscheurend. Eerlijk gezegd hoop ik dat een kat uit de straat de babymuis zal opeten en hem zo uit zijn lijden zal verlossen.

Els | 3:37 pm

Comments (0)