24-05-2009
Ernst, Bobbie en Lenny
Neil en ik waren in een platenzaak. Daar hadden ze de ‘Let love rule’ van Lenny Kravitz op staan. Wat een vreemde keus, dacht ik nog. Een zeer urgente en relevante plaat – TWINTIG JAAR GELEDEN! Met zo’n nice-price-cd bind je anno 2009 toch geen klanten? Maar Neil vond het mooi. Hij begon een beetje te dansen, op zijn manier.
Toen ‘Let love rule’ uitkwam, twintig jaar geleden, woonde ik nog bij mijn ouders. Als ik op mijn kamer de cd draaide, kwam mijn jongste broertje wel eens luisteren. Dan moest ik nummer 8, ‘Mr. cab driver’, opzetten en dan ging hij met zijn oor tegen de box zitten. Twee decennia later, nu er een 20th Anniversary Deluxe Edition van de cd is uitgekomen, zag ik dus weer een klein jongetje uit zijn dak gaan van Lenny. Misschien is Lenny de nieuwe Ernst & Bobbie.
Els | 9:01 pm
04-05-2009
Twee minuten kletsen
Om tien voor acht dacht ik: snel, de tv aan. Dan kan ik de koningin zien. Ik had me behoorlijk moeten haasten om op tijd op de bank te zitten voor de nationale herdenking op de Dam. En toen, om drie minuten voor acht, riep Neil dat hij een slokje water wilde. Van twee minuten stilte kwam weinig terecht. Een samenvatting van die twee minuten zond het journaal helaas niet uit.
Morgen gaan Neil, Kate en ik logeren op een afgelegen boerderij in de Weeribben. Daar woont mijn nichtje Ellen met haar gezin. Normaal denk ik bij het inpakken van een logeertas altijd: ach, wat we vergeten, kopen we daar wel. Maar waar mijn nichtje woont, rij je niet even snel langs de Etos. Dus zit de logeertas tot aan de nok toe vol met luiers, doekjes en dingetjes. Normaal denk ik bij een logeertas die tot de nok toe gevuld is met luiers, doekjes en dingetjes altijd: ach, er is toch plek zat in de auto. Maar we gaan met de C1 en die is al vol als je er een beetje breeduit in gaat zitten. Ik wens onszelf een goede reis.
Els | 10:24 pm
