26-02-2009
Mijn tiralatte
Nooit gedacht dat ik van Marktplaats een kolfapparaat zou halen. Een vies idee dat iemand anders met haar… nou ja, u snapt wat ik bedoel. Maar ik moest er eentje hebben. Eentje met meer Pk’s dan mijn oude apparaatje, en liefst niet voor de hoofdprijs. En ik dacht: als ik de zuignappen van mijn oude apparaat aan het nieuwe apparaat koppel en mijn oude flesjes eraan hang, en de rest maar goed uitkook, dan kan ik er onmogelijk iets van oplopen.
Mijn zus heeft het apparaat opgehaald bij Marja en Anton, want die bleken bij haar om de hoek te wonen. Ik had haar gevraagd of ze even een quickscan wilde doen naar de hygiënische uitstraling van de huidige eigenaren van het apparaat. Dat is haar wel toevertrouwd. Want als het viezige mensen zouden zijn, dan mocht de transactie natuurlijk niet doorgaan.
Inmiddels heb ik met het apparaat mijn eerste flesjes getapt. De snelheid die daarmee gepaard ging, was ongekend. Ik brak alle records. Ik zal niet verder in detail treden, want anders lust u straks geen melk meer bij de lunch. Het blijft een vrouwonterende bezigheid, zeker met een apparaat dat twee kanten tegelijk doet. Maar het is voor een goede zaak.
Er komen natuurlijk nog veel meer stukjes over dit onderwerp, want ik raak er niet over uitgepraat. Maar ik zal het apparaat voortaan mijn ‘tiralatte’ noemen. Dat is Italiaans voor wat in Duitsland een Brustpumpe heet. Met het gevaar dat u straks ook geen koffie verkeerd meer lust.
Els | 11:41 am
20-02-2009
Ondertussen, op Libelle.nl
Mijn eerbetoon aan de masculinaire beatmaster.
Els | 9:55 pm
18-02-2009
Onthecht
Vanmorgen reed ik terug naar huis met twee lege autostoeltjes op de achterbank. Normaal neem ik Kate weer mee als ik Neil bij De Berenboot heb gebracht. Nu mocht Kate blijven, om te wennen.
Ik heb niet gehuild, niet zichtbaar in elk geval. Kate is in goede handen bij onze gastouder. Het ergste wat haar kan overkomen is dat een nieuwsgierig peutertje met zijn vingertje in Kate’s oogjes prikt. Maar dan krijgt het met Neil te maken.
Van werken kwam vanmorgen weinig. Ik was er niet helemaal bij met mijn hoofd. Ik ben even op kantoor gaan kijken. We zijn in december verhuisd naar een nieuw pand en ik wilde even sfeer proeven. Daarna ben ik de Prenatal om de hoek binnengelopen, op zoek naar, ja, naar niks eigenlijk. Ik wilde gewoon even iets babyachtigs doen. Maar toen was het gelukkig alweer bijna twaalf uur.
Kate was lief geweest, stond in haar schriftje. Ik had niet anders verwacht.
Els | 9:52 pm
17-02-2009
Terug naar het jaar… 1999
Deining bestaat tien jaar. Ter verhoging van de feestvreugde en om aanschouwelijk te maken hoe lang tien jaar wel niet is, hebben sommige Deiners naar foto’s van zichzelf uit 1999 gezocht.
Dit was ik in 1999. Net afgestudeerd, klaar voor de arbeidsmarkt. In woonde op kamers (één kamer eigenlijk, plus een toilet in het trappenhuis, zonder slot erop, wat de toiletgang tot een spannend avontuur maakte, te meer daar ik het perceel deelde met een junk en twee manische jongens) in de Pijp, om de hoek bij de beatmaster.
Aan het bureau op de achtergrond schreef ik mijn scriptie, als de junk tenminste out was en de twee jongens van zolder hun roes uitsliepen. En ook mijn eerste sollicitatiebrieven heb ik er geschreven. Kort nadat deze foto genomen werd, ging ik werken bij het NIPO, als projectleider.
Volgens mij kreeg ik in 1999 mijn eerste gsm, met zo’n dikke antenne erop en een zwart leren hoesje met kijkplastic. Een afdankertje van de beatmaster, die zo graag een Nokia wilde. Nokia? Daar had ik nou nog nooit van gehoord.
Toen deze foto genomen werd, was er al internet. Maar dat wist alleen de beatmaster, ik niet. En dankzij dat internet is er nu Deining.
Els | 10:28 pm
15-02-2009
De leukste thuis
Neil heeft gisteren zijn allereerste mop verteld. Hij stak een banaan in zijn oor en vroeg toen: ‘Mama, vraag eens waarom ik een banaan in mijn oor heb?’. Nou Neil, waarom heb je een banaan in je oor? ‘Want de augurken waren op!’ Vrij naar Ernst en Bobbie, vermoed ik.
Els | 4:32 pm
14-02-2009
Regressiemuziek
Ik had ineens zin in Het Goede Doel. Ik wilde een paar albums downloaden, maar ik vond alleen hier en daar een plukje. Die plukjes ben ik toen maar gaan draaien. En toen gebeurde er iets.
Nummers waarvan de titels me in eerste instantie niet zo veel zeiden, bleken ineens liedjes te zijn die ik zo kon meezingen. Fonetisch dan, niet letterlijk, want Henk en Henk waren niet altijd even verstaanbaar en ik vond de teksten destijds nogal onbegrijpelijk. De muziek bracht me in een soort trance. Ik ging terug in de tijd.
Ik dacht: laat ik eens proberen of ik kan voelen hoe het voelde om dertien te zijn, toen ik van Mooi en Onverslijtbaar een cassettebandje had. Dat lukte. Levensecht schoot mijn grootste zorg van die tijd door mijn hoofd: ik ben dik en ik snurk, hoe krijg ik ooit een vriend? Toen deed ik dit: *Tita Tovenaar-geluid*. En op slag was ik weer 35.
Soms denk ik: had ik in 1986 maar heel even in de toekomst kunnen kijken. Dan had ik geweten dat het allemaal best goed zou komen. En dan had ik vast meer kunnen genieten van Het Goede Doel en alle andere leuke dingen van toen.
Els | 3:58 pm
05-02-2009
Grote paniek om 17.00 uur
Sinds het Irak-debat van gistermiddag heeft Balkenende ook bij Neil zijn laatste krediet verspeeld. Op de voorpagina van de krant stond vanmorgen een foto van de premier. Neil merkte verontwaardigd op: ‘Hé, die meneer zei dat er geen Sesamstraat kwam’.
Els | 1:43 pm
01-02-2009
Haarlem-Overveen
De beatmaster is zojuist vertrokken. Hij moet voor zijn werk een paar dagen naar het buitenland. Hier wilde ik ‘Roemenië’ typen, maar ik weet niet zo gauw hoe ik op deze laptop een e met puntjes maak. Ik vind het nogal wat: helemaal alleen verantwoordelijk voor het welzijn van onze twee bloedjes. Het liefst zou ik ze vannacht allebei bij me nemen in het grote bed, knus en veilig.
Sinds gisteravond is mijn iPhone operationeel. Ik heb natuurlijk nog lang niet alle mogelijkheden ontdekt – ik doe eigenlijk gewoon een beetje na wat ik de beatmaster zoal met zijn iPhone zie doen – en vooralsnog maak ik vooral foto’s. En die zet AirMe dan hupsakee op mijn Flick-pagina. Met een automatisch aangemaakt kopje boven de foto: de datum waarop hij genomen is en de locatie van de fotograaf op het moment van klik. Heel knap. Maar net niet knap genoeg, want als ik op de bank een foto maak, ben ik in Haarlem en als ik van diezelfde bank een foto maak, ben ik in Overveen. Dat laatste klinkt dan wel weer sjiek.
Els | 10:48 pm
