27-01-2009

Het nieuwe coachen

Sinds afgelopen zaterdag rijd ik in een Citroen C1. Ik heb al vier schadevrije dagen opgebouwd.

Gisteren heb ik er voor het eerst mijn bloedjes van kinderen mee vervoerd. Neil moet iets van de spanning gevoeld hebben, denk ik. Hij deed er alles aan om me op mijn gemak te stellen. ‘Toe maar, kleintje’, zei hij tegen de auto, toen de motor afsloeg. Toen de motor even later opnieuw afsloeg, zei Neil: ‘Dat is niet zo slim, hè’. Maar dat maakte hij goed door bij thuiskomst te concluderen: ‘Mama, jij kunt best goed autorijden’. Toch lief.

Els | 6:50 pm

Comments (1)

18-01-2009

Ondergedoken

Kate groeit. Ze lacht meer dan ze huilt en wordt steeds interactiever. Als je ‘kgggg’ zegt, zegt ze ‘kgggg’ terug. Zeg je ‘huh’, dan zegt Kate ook ‘huh’. En zo zitten we dan samen op de bank te kggggen en te huhhen, terwijl de wereld doordraait. Het geweld in Gaza, de kredietcrisis, dat Geer allang niet meer bij de Toppers zit: als ik Kate op schoot heb, dringt de actualiteit amper tot me door. Dan denk ik alleen maar: o meisje, wat hou ik van jou. Vanaf 1 maart gaat ze naar de opvang. Tot die tijd nemen we het er nog even van.

Els | 3:38 pm

Comments (3)

11-01-2009

Wij eisen ijs

Gisteren hebben we geschaatst op de ijsbaan in Loosdrecht. Met opa. En de slee, waarmee mijn zus en ik sleeden toen we zo groot waren dat we er nog met twee personen op pasten.

Voor iemand die voor het eerst op ‘glij-ijzers’ stond, kon Neil best goed schaatsen. We hebben het er maar even van genomen. Als het nu weer zo lang duurt voordat er opnieuw natuurijs is, dan is Neil de volgende keer een jaar of 15. En dan wil hij vast niet meer dat ik met hem meega. En dan passen we ook niet meer samen op één slee.

Els | 2:34 pm

Comments (4)