16-10-2007

Neil zegt het f-woord

Als je zoon van bijna twee om de haverklap ‘fuck’ zegt, dan zeg je als ouder natuurlijk: dat heeft hij vast op straat geleerd. Maar in Haerlem zeggen we geen ‘fuck’. Dus zit er niets anders op dat toe te geven dat wij, zijn zorgzame ouders, er zelf de oorzaak van zijn. Nou ja, de beatmaster vooral. Ik gebruik nooit vieze woorden.

Het begon op vakantie in Frankrijk. We reden met de auto over een smal bospad en kwamen door een oorzaak die er nu even niet toe doet, met een wiel in de berm terecht. ‘Fuck!’, riep de beatmaster uit. Tien minuten reden we over een hobbel in de weg. Wederom klonk het f-woord, maar nu vanaf de achterbank.

Sinds we hebben duidelijk gemaakt dat ‘fuck’ een onbetamelijk woord is, is het Neils favoriete woord. Hij zegt het elke dag wel een paar keer, gewoon zomaar, bijvoorbeeld als hij lekker aan het spelen is. Met een keiharde F en een keiharde K. En dan kijkt hij je triomfantelijk aan om te zien hoe geschokt je reageert.

Dus dat doen we niet meer; we proberen het f-woord te negeren. Of we proberen het enthousiast om te buigen naar ‘vork’, maar daar trapt Neil niet in. Ik denk dat we nog veel met hem te stellen krijgen. Maar stiekem ben ik trots op zijn volwassen woordenschat.

Els | 3:02 pm

Comments (1)