27-06-2006
New business
Mijn armen zijn 5 centimeter te kort en mijn benen maar liefst 8. Of mijn nieuwe pak is een maat te groot, omdat mijn billen 40 keer te dik zijn, dat kan natuurlijk ook. Of 13 keer te dik. Of 5 tot de macht 8 keer of 8 tot de macht 5 keer. In ieder geval moesten de mouwen en broekspijpen flink worden ingenomen.
Toen ik gisterochtend de straat uit fietste, op weg naar het station, hoopte ik stiekem dat de hele buurt me zou zien. Die nieuwe van nummer 56, met dat leuke kind en die man met die hippe bril, die vrouw die niet kan inparkeren. Strak in pak, hakken aan, parels in en om. Dol op parels. Helemaal het vrouwtje. Gut, zo kennen we haar helemaal niet.
Ik denk dat de meeste mensen hier in de straat denken dat ik fulltime moeder ben, omdat ik altijd thuis ben en er nooit zo representatief uitzie in m’n spijkerbroek, T-shirtje en All Stars. Representatief voor een moeder, dat wél. Vandaar. Kijk mensen, dacht ik gisteren, ik ben heus wel een belangrijk iemand met belangrijk werk. Ik kan dan wel niet inparkeren, maar ik ben wel heel slim. En op zolder, waar jullie denken dat ik mijn naaikamertje heb, heb ik mijn eigen kantoor.
Het voelt goed, een pak dragen. Het is dat ik voor geen meter kan typen met een jasje aan en dat Neil destructieve neigingen krijgt van parels, maar anders zou ik dat vaker moeten doen, een pak dragen. Alleen jammer van die ontsierende delling.
Els | 10:38 am
15-06-2006
Dundundundunnnnn
Wat is Country Girl van Primal Scream toch een bijzonder banaal nummer. Dat refrein, die melodie, zo verschrikkelijk meestampbaar en zingbaar. Je zou het nummer in zekere zin experimenteel kunnen noemen, want Primal Scream is wel erg vernieuwingsgezind bezig door zich aan zo’n rechttoe rechtaan countrynummer te wagen. Bijna net zo gewaagd als die andere meezinger, van een jaar of tien geleden, Rocks. Had zo een nummer van Rod Steward kunnen zijn. Misschien heeft Rod het daarom ook wel gecoverd op zijn – om het favoriete woord te gebruiken van Hans, die me vorig jaar dit album schonk – onvolprezen coveralbum When We Were the New Boys.
Wat ik met Country Girl van Primal Scream heb, heb ik ook met Teenage Kicks van The Undertones, Take Me Out van Franz Ferdinand en No One Knows van Queens of the Stone Age. En dan vooral de stukjes die mensen altijd hard meezingen en air guitar op meespelen. Als ik bijvoorbeeld No One Knows op de radio hoor, dan hoor ik vooral in mijn achterhoofd iemand keihard op z’n Beavis & Butt-Head’s ‘Dundundundun dundundundunnnnn’ doen. En daar word ik kriegel van. Iedereen heeft recht op een stukje dundundundun, ik zing ook graag mee met gitaarsolo’s en -loopjes, maar niet zo vaak dat ik een nummer niet meer kan horen zonder dat gedundundundun erbij. Dat maakt een nummer banaal. Verpest het nou niet met je dundundundun. Dan houd ik erover op.
Els | 9:36 am
12-06-2006
Hoera, een strafschop
Edwin van der Sar is de leukste speler van het Nederlands elftal. De bal kan me niet vaak genoeg in het strafschopgebied van Nederland komen. Als Edwin van der Sar niet zou meedoen, keek ik niet. Edwin van der Sar was gisteren een van de weinige spelers die ik kende. Ja, Johnny Heitinga, die ken ik ook. Van de Sloggi-billboards. Zou dat eigenlijk goed voor je street credibility zijn, poseren in je Sloggi en voetbalkousen, als je een man bent?
Ik ben enigszins vervreemd geraakt van voetbal, het spel interesseert me niet meer zo. Ik verdiep me liever in de setting eromheen. Wat ik me bijvoorbeeld afvraag als ik naar voetbal kijk: zouden stadions zo gebouwd worden dat de schaduw altijd precies evenwijdig aan de zijlijnen over de grasmat trekt? Want dat doen ze toch altijd? Is dat om er voor te zorgen dat de teams altijd evenveel schaduw hebben? Zou de bondscoach bij het bepalen van de opstelling rekening houden met de stand van de zon? Dat er meer over rechts gespeeld wordt als daar schaduw is? Hierover zal in Studio Sport vast wel eens iets gezegd zijn door een deskundoloog. Maar zolang Edwin van der Sar in Studio Sport niet als deskundoloog wordt opgeroepen, kijk ik geen Studio Sport. En zo blijf ik dom.
Els | 5:03 pm
